معمار آرزوها ; زمان معمار است

هیچ کس به اندازه پیتر آیزنمن با سخت کوشی و اصرار زیاد به مباحث علوم پدیداری توجه نکرده است.کارهای اول او در"معماری مقوایی"در اواخر دهه 1960 کم و بیش بر اساس نظریه های"نوام چامسکی"و مفهوم ژرف ساخت طراحی شده بود.پس از آن آیزنمن علوم جدید را یکی پس از دیگری مورد استفاده قرار دارد و در این کار از تدابیر اتخاذ شده از مباحثی همچون فراکتالها(خود همانندی – مقیاس بندی و روی هم قراردهی) همچنین تحقیق در مورد "دی ان ای" (پروژه مرکز زیست شناسی) نظریه فاجعه(فولد) علم معانی دو پهلو(ایهام) جبر بولین(فراتر از توان 3) و تحلیل روانکارانه استفاده نمود.در تمامی اینها طنز عمیقی نهفته است.آیزنمن همچنین وانمود میکند کهیافته های خود را از علوم خیلی جدی نگرفته است ودر پاسخ مدرنیست ها اظهار میکند:"حقایق علمی بهانه ای برای معماری هستند نه توجیهی برای آن"

رجوع آیزنمن به علوم غیر خطی و شهرنشینی نوین در سال 1987 آغاز شد و همان طور که در مجتمع مسکونی ربستاک در فرانکفورت مشاهده شد او در مقیاس وسیعی از فولد استفاده کرده است.

در طرح بهرام شیردل برای تالار مرکز گردهم آیی نارا در ژاپن (1992) از فولد به جای سولیتون برای ایجاد احساس روند پیدایش کیهانی استفاده شده است.به نظر میرسد که صفحات درون زمین از دل خاک بیرون آمده اند و در اثر تصادم باهم همانند حرکت آرام موجی از گدازه های متراکم به روی یکدیگر فولد شده اند.شیردل این معماری شبه زمینی را چیزی بین هندسه انتزاعی مدرنیسم و شکل نمایشی از تاریخ گرایی تجسم میکند.این طرح شبیه فرم های کریستال شده در طبیعت – لایه های درون زمین و سطوح صاف تولید انبوه کارخانجات است.این طرح همانند بهترین کارهای آیزنمن تکراری از "دیگر بودگی"است.

شیردل میان ساختمان خود و معبد بودایی تودا جی جی در نارا که دارای سه مجسمه معلق به صورت شناور در داخل بنا است مقایسه جالبی انجام داده است.طرح شیردل سه حجم فضایی شناور قابل استفاده در زیر پوسته فولد شده خارجی دارد.در معبد قدیمی فضا به صورت یک شکل و محدوده مثبت طراحی شده است ولی در ساختمان جدید فضا یک چیز اضافی و باقیمانده بین دو فولد داخل و خارج است.این مطلب به کیفیت اسرارگونه ساختمان اضافه میکند.آیا ما در فضای انتهای غار فولد شده لاسکو یا در یک زیارتگاه جدید بی سر و ته برای تئاتر موسیقی و رقص قرار داریم؟ "دیگر بودگی" در اینجا جابجایی "اکنونیت" است.

معماری پرش کیهانی نوشته چارلز جنکز